Muisje

Hakken in ‘t zand.

Omdat ze zo gelukkig leek.

De Albert Hein op zondag. Open van 4 tot 8.

Voor 4 uur staan er al mensen hijgend tegen de winkelruiten gedrukt, om als de winkel dan ein-de-lijk opengaat naar binnen te sprinten.

Ook ik ging vandaag naar de AH en heb m’n ogen uitgekeken. Rijen vanaf de kassa tot ver de winkel in. Overal liepen mensen. Ik voelde me haast de enige niet associale van het stel. Mensen die bij kassa’s die niet open zijn gaan staan en al hun boodschappen op de band leggen, verschrikkelijk boos worden als er vervolgens een andere kassa wél opengaat en de bliepmiep bevelen de leidinggevende te bellen, zodat de kassa waar zijzelf staan wel opengaat. Vervolgens boos worden, zuchten, steunen als de kassa waar zij staan niet open gaat. Groepjes 14-jarige die lopen te schelden dat het zo druk is, hun blikjes Redbull zomaar in andere schappen gooien en “stoere jongens” waarvan een van hun vrienden in de rij gaat staan en de andere er later met een gevuld mandje bij komen staan.

Ik had het te doen met de bliepmiep van “mijn rij.” Was zo overrompeld door de drukte dat ze al blozend haar excuses aanbood aan de jongen voor me, omdat ze niet meer wist hoeveel geld ze hem terug moest geven.

Dus mocht je last hebben van een ingekakt-zondag-gevoel. Ga naar de Albert Hein! Je zult je ogen uitkijken. Ik hoop dat ik dit avontuur een plekje heb gegeven tegen de tijd dat ik geniet van mijn maaltijdsalade en broodjes.  

Van uitstel komt afstel.

Lood in m’n schoenen. Laat mij als de wekker gaat maar lekker in m’n bedje liggen. Ik weet even niet meer hoe je motivatie moet spellen.

Morgen wel weer, heus.

I am undone,
a little rough around the edges.
Hearing stories of ,
the hours past and,
the hourglass we race.
The one I tried to chase,
mm.
We talk too much,
a million words meaning,
nothing at all.
Telling stories of ,
nothing real.
It’s never how we feel,
and they say time is how we heal,
mm.

I can’t see you,
I can’t breathe you in, no.
If I do I’d never leave again,
oh, again.