Muisje

De dagen dat ik bij het openen van mijn inbox mijn daghoroscoop niet vind, zijn meestal de dagen dat ik er het meest naar hunker.

Ik ben niet geschikt voor het openbaar vervoer. En dan heb ik het nog niet eens over bussen, maar meer over het feit dat mijn ADHD olé olé gehalte iets te groot is om 1 uur op hezelfde stoeltje te zitten onder het genot van een portie niets doen. Maar gisteravond toen ik mijn trein in stapte, na een half uur niets doen op een bankje op het station. (Ook niet zo mijn ding. De machinist is zijn trein uitgestapt met de vraag of ik aan het dansen was, of dat ik naar de wc moest. Beide waren in mijn geval natuurlijk waar.) Goed, ik haak af en iets in mij zegt me dat dit vandaag nog veel vaker gaat gebeuren. Toen ik weer in de trein zat voelde ik me goed, ik had een boek bij dat te doen was en lag lekker onderuitgezakt met mijn benen op het bankje voor me te lezen en ik had een heel hokje voor mezelf. Tot er een conducteur binnenkwam die mijn legitimatie vroeg, me aansprak of ik 14 was en begon te preken over het leed dat je voeten op het bankje voor je leggen heet. Toen ben ik met die man een heuse discussie aangegaan, heb hem gedisst en over een paar dagen zal er wel een brief van de officier van justitie in de brievenbus vallen.

Onder het genot van Moontje aan de telefoon ben ik van Boxtel tot bijna aan de voordeur gekomen. Toen kwam ik mijn allereerste vriendje tegen. Mijn vriendje uit groep 8. En toen was ik me er van bewust dat het en latertje ging worden. 3 uur later heb ik toch maar besloten naar mijn bedje te gaan. Maar wat is het altijd relaxed als ik hem tegenkom. Hij woont een paar straten verderop op, maar om de een of andere onverklaarbare reden kom ik hem altijd op dezelfde plek tegen en zijn gesprekken van 1 uur geen uitzondering.

En hier zit ik dan, zo gaar als een bloemkool, en vooral niet klaar voor een pedagogische wandelroute door het centrum van Eindhoven. Maar ik voel me goed. Misschien komt het door de mok, waar op staat, "Sterke koffie, voor een sterk persoon." Misschien komt het door het feit dat er op het moment geen koffie meer in zit. Misschien komt het door het feit dat het de ochtend na een fijne avond is. Who knows.

I was so high i did not recognize, the fire burning in her eyes 

Op sommige momenten realiseer je je ineens hoe fijn het is dat je de dingen hebt, die je hebt. Zo ook mijn rijbewijs en autootje. Na het avondeten ben ik in m'n autootje gestapt en heb ik gereden tot ik geen zin meer had. Just to clear my mind. En dus was de eindbestemming Goirle. Mijn autorijcd erin, en toen ik aankwam in Tongelre, begon hij weer overnieuw, over timing gesproken. En 70 kilometer later voelde ik me een heel ander mens. Op welke manier weet ik nog niet zo goed.

Vanaf nu ga ik genieten, van die kleine dingetjes, zoals ik dat eerst zo goed kon. Wat nu toekomst, de toekomst is straks pas, nu doet er toe.

Stop this train,
I want to get off and go home again.
I can't take the speed it's moving in.
I know I can't, but honestly, won't someone stop this train.

See once in a while, when it's good,
It'll feel like it should.
And they're all still around,
and you're still safe and sound.
And you don't miss a thing,
'till you cry when you're driving away in the dark,
singing.

Stop this train,
I want to get off and go home again.
I can't take this speed it's moving in.
I know I can't, 'cause now I see, I'll never stop this train.

John Mayer - Stop this train

"And most my memories, have escaped me, or confused themselves with dreams."

De meeste dromen zijn bedrog, maar als ik wakker word langs jou dan droom ik nog. Oke, vanochtend werd ik alleen wakker, maar de meeste dromen zijn wél bedrog. Laten we toch hopen plz. Ik en mijn zieke mind dromen de laatste tijd de meest belachelijke dingen, die ook nog allemaal te echt lijken.

Jammer dat ik mijn Koreintje-loon pas krijg als de vakantie weer om is. Ik heb zin om een weekeindje weg te gaan en in een chill hotel zorgeloos te genieten. De komende week moet ik nog werken en daarna nog 2 weekjes vakantie, voordat het nieuwe schooljaar weer begint.



Een bak droge noodles als avondeten is niet echt de meest voedzame maaltijd. Maar het past wel precies bij een dag als deze, want over vandaag hoef ik vanavond iig niet in mijn dagboek te schrijven. Weer een zorg minder. En sowieso heb ik geen dagboek. Dit is een beetje mijn dagboek, waar ik dingen opschrijf zodat ik ze zelf nog begrijp over een tijdje als ik ze teruglees.

"You look like me on sunday."