Muisje

Zouden mensen ook dood kunnen gaan, omdat ze iemand zo erg missen?

Sinds gister is één van mijn twee caviaatjes dood. Toen ik het zag, flipte ik. Niet van verdriet, maar omdat ik niet wist wat ik nu moest doen. Mijn andere cavia ging maar steeds tegen hem aanliggen, dus ik moest wat moed verzamelen om hem er uit te halen. Daarna heb ik mijn dode cavia met kooi en al naar de dierenarts gebracht, want ik durfde hem niet uit de kooi te halen en toen heb ik hem daar gelaten. Dat grapje kost nog 15 euro ook. Ik ben zelf namelijk niet echt het type dat in de achtertuin een kerkhof begint. Daarna ben ik met mijn nog levende caviaatje naar de dierenwinkel gegaan en hebben ze zijn nageltjes geknipt. Ook een beetje raar, ik belde een uur eerder of ik de nagels van mijn twee cavia's kon laten knippen en later stond ik daar met een cavia op de stoep. Maar de vrouw van de dierenwinkel zei dat hij er heel goed uitzag, dus nu hopen dat hij niet doodgaat van verdriet, omdat hij z'n vriendje zo mist. Ik probeer het iig te voorkomen door hem er heel veel uit te halen.

Het enige dat we nu nog gemeen hebben is dat we in dezelfde stad wonen. Jij woont wel helemaal aan de andere kant, maar dat terzijde. De laatste dagen moet ik af en toe aan je denken. Hoe gaat het met je, waar woon je nu, waar ben je nu mee bezig en ben je nu gelukkig? Maar ik weet dat dit morgen -en anders overmorgen- over is en ik me dan weer realiseer dat ik geen zak meer om je geef.

Ik laat mensen door m'n vingers glippen waar ik zelf bij sta. Ik kan er voor kiezen de kleine brokjes op te rapen, iets nieuws te lijmen en te doen of ik er tevreden mee ben. Ik kan me ook realiseren dat het vast een reden heeft -zoals alles-, het daarbij laten en verder gaan met waar ik nu mee bezig ben, en dat bevalt goed.

Zomervakantie zorgt voor  rust in m'n kop. Niets hoeft. Dingen hoeven pas als ík dat zelf wil. En met dat ene liedje, dat al de hele dag in m'n kop zit, zet ik hier een punt achter.

"I've tried every approach to life, and I've tried it all. I haven't tried everything, but I've tried every approach. Sometimes you have to try everything but the approach is the same, but... I've tried it all, I've bought a bunch of stuff and went "Nahhhh, I don't like that." I kinda came in and out of that a couple of times. Thought I would shut myself off, thought maybe that's cool, maybe that's what you have to do to be a genius: you have to be mad. So if you get mad before the word genius, then maybe you could make genius appear. Right? That doesn't work either. And I'm, I'm in a good place, paced myself pretty well at 30. I've seen some cool stuff, made a lot of stuff happen for myself. "I made a lot of stuff happen for myself", right? That's a really cool sentence when you're in your 20's. I mean, I MADE IT HAPPEN FOR MYSELF, right? But all that means, is that I've somehow or other found a way to synthesize love, synthesize soothing, or... You can't get that. And what I'm saying is that I've messed with all the approaches except for one. And it's gonna sound really corny, but that's just LOVE, that's just LOVE. I've done everything in my life that I wanna do, except just give and feel LOVE. For my living. And I don't mean like, uhh, Roman Candle Firework, Hollywood Hot Pink LOVE, I mean like, I-GOT-YOUR-BACK LOVE. I don't need to hear 'I Love You'. You guys love me, I love you, we got that down. But some other people who would tell you that they love you, the same people who were the last to just have your back. So I'm gonna experiment with this LOVE thing, giving love, feeling love... I know it sounds really corny but it's the last thing I gotta check out before I check out."

John Mayer - Bold as love (Where the light is.)

Als ik 's nachts weer naar huis rijd kijk ik naar rechts en beeld ik me in dat je in de stoel langs me zit. We roken samen de laatste sigaret uit jouw pakje, geven elkaar een kus, een snelle glimlach en we zingen mee met de muziek.

Ik zat te denken dat volgens mij niet moraliteit de vooruitgang van de samenleving bepaalt, maar juist haar immoraliteit en haar verdorvenheid. En de vitaliteit of de verandering van de samenleving is nooit beheerst geweest door het goede of het deugdzame in de ideele en platonische zin van een moraal of in de objectieve zin van de wetenschap en techniek.De stuwende impuls is de losbandigheid, of het nu die van de beelden is, de ideeen of de tekens, dat maakt niet uit. De rationele systemen beheersen alleen de lineaire evolutie, de zichtbare geschiedenis. Maar de fundamentele energie, die zelf deze dingen aandrijft, die komt volgens mij heel ergens anders vandaan.

Het is weer een van die typische nachten. Gelukkig is er muziek en zijn er franse volkorenmueslikoekjes.
Vandaag ben ik naar Nijmegen geweest. Ons pap liep mee met de wandelvierdaagse. En ik moet zeggen dat ik eigenlijk wel heel erg trots op hem ben. Hij had nergens last van, was niet moe, geen blaren o.i.d. en overal liepen mensen richting de finish te strompelen.
's Nachts lijkt alles in m'n hoofd zo helder. Als ik een schrijfster zou zijn, zou ik 's nachts schrijven en nachtbraken tot ik erbij neerviel. Nouja, tot m'n boek af was dan. Maar als het ochtend is, ik wakker word, dan is van alles wat er 's nachts door m'n hoofd ging, niets meer waar.

Oh, it's a dear-diary-moment, go bliep yourself.


She's so emo.