23-03-08
Op sommige momenten dat ik bij je ben voelt het of mijn maag een centrifuge is, but not in a good way. Elk begin is moeilijk -bladiebladiebla-, maar laat dit zo snel mogelijk over gaan.
Aan de ene kant beangstigt het me best wel dat ik over een jaar aan het werk ben, wil ik doorgaan met het leven dat ik nu lijd, omdat het nu niet serieus hoeft, ik nu een 19-jarig meisje ben, dat er jonger uit ziet en zich vaak ook jonger gedraagt. Aan de andere kant wil ik dat het echte leven begint en zelfstandig en vrij zijn. Achja, anders kan ik er altijd nog een andere kansloze MBO-opleiding tegenaan knallen. Die dan pas in Augustus begint, dus een half jaar op m'n luie reet zitten en uit m'n neus kanen. Of gaan reizen en de wereld en mezelf verkennen. (Haha!) Tijd zal het leren, of niet.
Ze zeggen: 'Er is haast geen tijd.' En hebben daarom altijd haast en spijt, dat deze dag niet langer duren wou.
Ik ga in bed liggen, want ik ben op, moe, en mijn buik doet zeer. Misschien had ik dat stokbrood toch moeten laten liggen of die toostjes niet in rap tempo naar binnen moet schransen. En beter dat mijn medicijnen de komende dagen wel gaan werken. Morgen sta ik vroeg op, spring ik bij mijn ouders in de auto en ga ik iets nieuws uitkiezen in de Vanz winkel. Of zo'n leuk zomerjurkje in een of andere designerzaak.
Aan de ene kant beangstigt het me best wel dat ik over een jaar aan het werk ben, wil ik doorgaan met het leven dat ik nu lijd, omdat het nu niet serieus hoeft, ik nu een 19-jarig meisje ben, dat er jonger uit ziet en zich vaak ook jonger gedraagt. Aan de andere kant wil ik dat het echte leven begint en zelfstandig en vrij zijn. Achja, anders kan ik er altijd nog een andere kansloze MBO-opleiding tegenaan knallen. Die dan pas in Augustus begint, dus een half jaar op m'n luie reet zitten en uit m'n neus kanen. Of gaan reizen en de wereld en mezelf verkennen. (Haha!) Tijd zal het leren, of niet.
Ze zeggen: 'Er is haast geen tijd.' En hebben daarom altijd haast en spijt, dat deze dag niet langer duren wou.
Ik ga in bed liggen, want ik ben op, moe, en mijn buik doet zeer. Misschien had ik dat stokbrood toch moeten laten liggen of die toostjes niet in rap tempo naar binnen moet schransen. En beter dat mijn medicijnen de komende dagen wel gaan werken. Morgen sta ik vroeg op, spring ik bij mijn ouders in de auto en ga ik iets nieuws uitkiezen in de Vanz winkel. Of zo'n leuk zomerjurkje in een of andere designerzaak.




