Januari 20, 2008

20-01-08

Zo veel als ik moest huilen om boek 1, zo weinig moest ik huilen om boek 2. (De Weduwnaar.) Misschien omdat ik me er nu op had voorbereid. Alleen het allerlaatste hoofdstuk, bij het allerlaatste zinnetje, had ik een vochtige ooghoek. Toch was ook dit weer een heerlijk boek, dat ik verslonden heb. Alleen had ik nu minder tijd, want wat een kut weken waren het. Eerst een week 24/7 in het ziekenhuis gezeten, toen een begrafenis en ziek zijn. En verder gaat ook niet alles precies zoals ik het graag zou zien, maargoed, wie weet wie dit leest. Blog.com heeft volgens mij geen friendsonly en buiten dat heb ik geen friends. :')

Zodadelijk een poging wagen om te leren voor mijn examen van dinsdag. Volgens mijn klas (waar mensen in zitten die 2 weken geleden al begonnen zijn met leren) is het véél. En ik ben al trots op mezelf dat ik 2 dagen van te voren leren in de planning heb staan.

Verder vind ik het moeilijk om bij de tv weg te blijven. Op MTV is het The Real World Weekeindbreak en stiekem vind ik dat kei leuk natuurlijk.

"Welcome to the real world", she said to me,
condescendingly.
Take a seat,
take your life,
plot it out in black and white.
Well I never lived the dreams of the prom kings,
and the drama queens.
I'd like to think the best of me,
is still hiding,
up my sleeve.
Posted by Muisje at 13:24:18 | Permanent Link | Comments (0) |

Januari 04, 2008

04-01-08

Ken je dat, van die boeken die je meeslepen. Die je niet weg kunt leggen, maar waarin je steeds weer moet verder lezen. Waar je tot 6 uur 's nachts in blijft lezen, dan maar het licht uit doet, omdat je niet je hele volgende dag wilt verneuken door in bed te liggen en dan zodra de wekker gaat meteen weer verder leest. Waarbij je als je het licht dan eindelijk uit deed, nog niet kunt slapen, omdat het je aan het denken zet en je benieuwd bent hoe het afloopt.

Er komt een vrouw bij de dokter. Wat een fúcking mooi boek is dat. Ik heb bijna het hele boek lang gejankt -wat sowieso iets is wat ik goed kan hoor- , maar ook heel veel gelachen. Heel veel meer heb ik er eigenlijk niet over te vertellen. Behalve dat als mij de komende tijd gevraagd wordt welk boek ze moeten lezen, of wat ik een mooi boek vindt, dat het sowieso dit boek is.



De meeste dromen zijn bedrog? Let's hope so. Wat een kut droom gister nacht. Als ik ooit iemand tegenkom met de naam Rosie, zal ik sowieso niet aardig zijn. Maakt niet uit of ze dat ís.
Posted by Muisje at 13:50:16 | Permanent Link | Comments (0) |